استاد گرامی،جناب بهنود،از طرف نسل خودم از بی احترامیهای که به شما شده،عذر خواهی میکنم.متاسفانه نسل من و البته قبل از من،هنوز انتقاد و بیان ایده را از اهانت تمیز نمیدهد.لیکن با وجود اینکه شخصاً هم در ابتدا از پیش بینی شما شگفت زده و در ادامه با نظر شما در موردِ پیش بینی آمار شرکت مخالف بودم(نه به جهت بیان نظر،از این جهت که شما شخصی هستید که بسیاری همچون خودِ من در محضرِ مجازی علمِ شما خواندن،نوشتن و اندیشیدن آموختیم،البته به حد ظرفیت و سوادِ خود) و بیان نظری از شما،اگر چه حتا پیش بینی،تاثیر زیادی در تحقق آن چه فرمودید در جامعه دارد.جناب بهنود،نسل من اگر به درستی آداب سخن با استادش را نیاموخته،ولی میدانم این را به زور هم شده یادش دادند که هر وقتی نمیتواند هر چه میخواهد بگوید،اگر چه حرف حساب باشد و حق مسلم انسانی اش.به ما آموختند،برای اینکه به هدفت برسی و شریف باشی،حقیقت را بگو،اما شاید همهٔ حقیقت را نه.جناب بهنود، ارادتمند بی حد عالمی چون شمایم،باری نظر میگویم تا بدانید،اگر این چنین که با اطمینان از شرکت فرمودید،از دل و منطق و اعتدال،علم و تجربهٔ بی همتایتان برای آگاه نمودن مردم در جهت تحریم استفاده میفرمودید،شاید خدمتی بزرگ تر و سرعتی بیشتر میگرفت،روند خود باوری ایرانیان
ممنون از محبتت اردوان عزیز.
پاسخ دادنحذفامیدوارم و برای امیدواری خود بسیاری دلایل دارم که شما به حق خود می رسید. ادم هائی مانند هم اگر بتوانند گاه گاهی زنگی را به صدا در آورند و تجربه نسل خود بگویند که احیانا تکرار نشود، همین شان بس.
شما این افتخار را دارید - ما هم می خواستیم داشته باشیم اما نشد - که در جامعه بهتری زندگی کنیم که خود ساختیتدش. به ما سهمی نرسید. یعنی ما دستمان به درخت نرسید. حالا نوبت پریدن شماست. خواهشمان است که صد در صدی نشوید و دام را ببنید. یادتان باشد این بچه مسلمان هائی که الان جانشان را گذاشته اند کف دست از احمد زیدآبادی یا عیسی سحرخیز گنجی و باقی و نوری زاد همه کسانی هستند که در انقلاب سهم داشتند و الان با جان خود دارند تاوان می دهند. بادتان باشد داریوش فروهر فقط یک سال به بازی گرفته شد و مثلا وزیر بود مانند ابراهیم یزدی اما آن یکی را شمع آجین کردند و این یکی هم جسدش را از زندان به در انداختند، چرا چون وحدان پاکشان اجازه نمی داد که بگذارند آن که ساخته بودند به چنین پلیدی دچار شود و آن ها ساکت بمانند. وای بر ما اگر بر شما هم همین برود، یعنی چیزی را خراب کنید که خراب کردنی هم هست اما نتوانید جایش چیز بهتری بسازید و بعد ناچار باشید جان عزیزان را داو این معامله قرار دهید . ایران نگاه دار شما باد. چیزی که مهم نیست این است که در میان راه کی به کی چی می گوید . سرتان سبز